Last Night at Ratchaprasong

posted on 21 May 2010 23:25 by tarlomak in Life


(Reader discretion is STRONGLY advised)


เอ็นทรี่แรกๆของผมที่เขียนใน exteen ผมบอกว่าเป็นคนที่เกิดมาแล้วดำเนินตามกรอบทุกอย่าง พ่อแม่สั่งอะไรทำโม๊ดด  ตั้งใจเรียนก็เรียนจริงๆ ไปโรงเรียน – กลับบ้าน ไม่มีแวะสยามแสควร์ พารากอน เหมือนเด็กสมัยปัจจุบัน  อาจจะเป็นเพราะว่าการเดินทางสมัยนี้สะดวกขึ้น กลับบ้านได้ง่าย

 

อย่างไรก็ดี เมื่อโตมาแล้วเริ่มอยากแหกคอก ออกนอกลู่นอกทางบ้าง อะไรบ้าง เช่นตอนใกล้เรียนจบป.ตรี แอบหนีที่บ้านนั่งรถขนส่งไปเที่ยวพัทยากับเพื่อนๆ  จนทุกวันนี้พ่อแม่ก็ไม่รู้เรื่องเพราะไปเช้าเย็นกลับ ไรงี้

 

แต่....เมื่อไม่นานมานี้ ผมไปเที่ยวในที่ๆทุกคนที่ผมรู้จักสั่งห้ามไม่ให้ผมไปมาครับ มันคือไปเที่ยวม๊อบที่แยกราชประสงค์

ถึงจะไม่ใช่เสื้อแดงก็ตามที แต่ด้วยความที่รู้สึกว่ามันจำ เป็น เพราะอยากรู้อะไรหลายๆเรื่อง  อยากเห็นกับตา ว่าห้างราคาเป็นหมื่นล้านเจอยึดแล้วจะเป็นยังไง  อยากเห็นส้วมสาธารณะหน้าโรงแรมหรู ระดับโลก ที่เต็มไปด้วยขี้ลอยตุ๊บป่องๆ จนล้นออกมาพื้นถนน ส่งกลิ่นเหม็นรัญจวรทีเดียว  คนอยู่ยังไง  นอนยังไง กินยังไง มีความสุขมั้ย จ้างมาชุมนุมจริงหรือเปล่า

 

เมื่อสักสองสัปดาห์ก่อนครับ เพื่อนที่เป็นเสื้อแดงโทรมาชวน บอกว่าให้เข้าไปฟังสิ โอเค!!!!  ไปก็ไป

ที่ราชประสงค์ก่อนอื่นเลย ถ้าคุณไม่ใช่สื่อมวลชน ไม่มีปลอกแขนสีเขียว คุณเข้ามาไม่ได้ เว้นแต่คุณมีบัตรนปช. หรือมีเพื่อนที่มีบัตรพาเข้ามาครับ  (แน่นอนเพื่อนผมมีบัตรนปช. และมันรู้สึกภูมิใจกับบัตรนี้มาก)

 

นั่นความรู้สึกแรกที่ผมได้สัมผัสจากเพื่อน คือ “ภูมิใจกับเสื้อแดง” 
ผมจับความรู้สึกได้ว่า เพื่อนผมภูมิใจมากที่ได้มีบัตรนปช.ห้อยคอ แล้วเดินไปรอบๆงาน มันจะเดินยืดๆ ชูคอ ที่ได้พาผมที่ไม่ใช้เสื้อแดง เข้ามาในถิ่นเค้า

rat7

เสื้อฟ้าคือเพื่อนผมเองครับ อิอิ

 

ลืมบอกไปว่า การมาที่ม็อบราชประสงค์  กรุณาแต่งตัวให้ติดเทรนด์นิดนึง  ใส่เสื้อแดงบ้าง โพกหัวบ้าง  และห้ามถ่ายรูปโดยเด็ดขาด  โชคดีเพื่อนผมเตรียมพร้อมเสมอ  มีทั้งผ้าพันคอ และผ้าโพกหัวเอามาให้ผมใส่  ใส่แล้วก็อุ่นๆดีนะ  (แต่ก็ไม่ค่อยเหมาะกับหน้าไสตล์เกาหลีของผมเท่าไร แอร๊ยยส์สสสสส  อาจดูน่าหมั่นไส้แต่ก็จริงนะคร้าบบบบ)

 

เอาล่ะ     ข้างในงานคนเยอะมากครับ  แล้วจากการเดินสำรวจรอบๆ ทำให้ได้รู้อะไรเพิ่มหลายอย่างเลยทีเดียว

 

เพื่อนเปรี้ยวมาก  ลากผมไปนั่งฟังอยู่ในวงเหล่าผู้ชุมนุมเลย ด้วยความบังเอิญผมได้ไปนั่งในแผนกเสื้อแดงที่มาจากพิษณุโลก  ก็เลยตอแหลไปว่าคนบ้านเดียวกัน (ซึ่งจริงๆแล้วคุณพ่อของผมเป็นคนพิษณุโลก)  แค่บอกว่าคนบ้านเดียวกันเท่านั้นเอง  เหล่าป้าๆทุกคนก็เรียกผมว่า “ลูก” ทันที   เริ่มถามว่ากินข้าวหรือยัง หิวมั้ย ประมาณนี้

 

จนมาถึงคำถามนึง ได้ยินแล้วทำให้น้ำส้มสแปลช แทบจะพุ่งออกมาจากจมูกเลยทีเดียว ป้าถามว่า ” แล้วบ้านของลูกอยู่ตรงไหนของพิษณุโลกจ๊ะ”   -*- 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  T-T 


(นึกในใจ กรูจะตอบยังไงดีๆๆๆๆ  ชื่อถนน ตำบล อำเภออะไรก็ไม่รู้)

แต่ด้วยความที่แถและเหวงเป็นประจำเลยบอกว่า “เป็นตึกแถว อยู่หลังวัดพระศรีรัตนมหาธาตุครับ เดินจากที่จอดรถวัดออกไปครับป้า” 

รอดตายไป 1 เปราะครับ

 

 จริงๆก็กลัวว่าถ้าตอบแบบอิดๆออดๆ หรือตอบผิด แล้วป้าจับได้ จะจิกหัวผมลากไปให้การ์ดนปช. ฆ่าหรือเปล่าก็ไม่รู้ T-T


(ฆ่าไม่กลัวเท่าไร  กลัวไม่ข่มขืนด้วย  อิอิ   ล้อเล่งงงง   แต่ก็น่าลองเนอะ  กักขฬะ ห่ามๆ ซาดิสต์  มันน่าจะ ฮึ้ยยส) 

rat2

นี่คือบริเวณที่ผมไปนั่งครับ  ป้าๆทั้งหลายปูเสื่อนั่งกันเล้ย เหมือนมาปิคนิคฟังเพลงที่สวนลุม
ความรู้สึกที่สัมผัสได้จากการมานั่งกับป้าๆชาวพิษณุโลกคือ “ความโอบอ้อมอารี ความเป็นกันเองแบบไทยๆ ยังคงมีอยู่ในผู้ชุมนุม” ครับ

 

หลังจากฟังแกนนำ ผลัดกันออกมาเหวง มาด่านายก ด่ารัฐบาล ร่วมชั่วโมงแล้ว  เลยขอตัวเดินเที่ยวในงาน “Ratchaprasong Night Market” ครับ

rat4

ไม่แปลกนะครับ ที่ม็อบนี้เลือกแยกราชประสงค์แหล่งช้อปปิ้งเมืองกรุงเป็นที่ชุมนุม  เพราะขนาดยึดได้แล้ว ก็ยังจำตั้งเป็น Walking Street เหมือนถนนวัวลาย กับ ถนนราชดำเนินที่เชียงใหม่กันเลยทีเดียว

 

มีซุ้มมากมายให้เลือกสรร จะของกิน ของใช้  เสื้อผ้า  นวดแผนไทย นวดฝ่าเท้า นวดตัว หลัง ไหล่ มีหมดเลย  ขั่วโมงละ 150 บาทแน่ะ

 

แต่ที่ชอบที่สุดคือ   เสื้อลาย “คาถาบูชาเมีย” “คาถาบูชากิ๊ก”

rat9

“เบื่อเมียต้องเล่นกิ๊ก อย่าให้รู้
รักกิ๊ก ต้องยอมกิ๊ก ไม่งั้นกิ๊กจะชิ่งไป
รักกิ๊ก ต้องปันใจ รักเมีย ให้น้อยกว่า
รักกิ๊ก อย่าอ่อนแรง หมั่นพลิกแพลง ...”
อ่านแล้วก็ขำมากก

โอเค คนอื่นอาจจะบอกว่าข้างนอกก็มีขายเยอะแยะ ลายนี้มีมานานแล้ว  แต่ผมไม่เดินตลาดนัด ไรงี้เลยเพิ่งเห็น

ก็เสื้อผ้าที่ซื้อจากตลาดนัดใส่แล้วมันคัน เลยไม่เคยเดิน  ( ยังทำตัวน่าตบได้อีก)

 

เดินต่อไปเรื่อย ผมก็ได้คำตอบครับ   ว่าเหล่าผู้ชุมนุมเสื้อแดง นอนกันยังไง

 

rat1

มันไม่ได้สบายเลยล่ะ  ก็มาชุมนุมนิ  ไม่ได้นอนสวยๆอยู่บ้าน ไม่ได้นอนในตู้คอนเทนเนอร์ติดแอร์ ส้วมติดแอร์เหมือนแกนนำ แล้วก็ไม่ด้นั่งเฟิรส์คลาสบินไปโน่นนี่นั่นเหมือนตัวเอ้

 

พอได้มาเห็นสภาพจริงๆแล้ว ผมสัมผัสได้ว่า พวกกลุ่มผู้ชุมนุม “มีความศรัทธา/ความเชื่อในประชาธิปไตย”
พวกเค้าเชื่อว่าสิ่งที่เค้าทำ (คือการยอมมาตากแดด ตากฝน นอนบนพื้น ที่ไม่มีหลังคาคุ้มหัว) เค้าทำเพื่อประชาธิปไตยจริงๆ  คนเหล่านี้เชื่อฟังแกนนำมาก  ผมว่ามากกว่าพ่อแม่ด้วยซ้ำอ่ะ

 

rat6

คนพวกนี้ร้อยละ 99 มาเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาล “ยุบสภา” จริงๆ


โดยส่วนตัวผมคิดว่า พวกเค้ารู้ว่าพวกเค้าจน เค้าไม่มีอะไรมาสู้คนกรุงได้หรอก  สิ่งที่เค้ามีคือสิทธิ์ตามกฏหมายในการเลือกตั้ง และพวกเค้าต้องการจะเลือกคนที่พวกเค้ารัก  นั่นคือ “ทัคกี้” 


จากการได้คุย หรือนั่งฟังปราศรัย และเดินอยู่รอบๆ  มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากรู้มากคือข่าวต่างๆที่เรามักจะได้ยินเรื่องการจ้างให้มาชุมนุม  ผมอยากรู้ว่าจริงมั้ย

 

จากคืนนี้ที่ไปสำรวจ ผมไม่สามารถถามตรงๆได้ ว่าป้าได้เงินมั้ย ถามการ์นปช. ไรงี้  กลัวตายแบบไม่เจอข่มขืนเหมือนกัน


แต่จากที่สังเกตุ ส่วนใหญ่คนมนที่ชุมนุมแห่งนี้มีมาหลายแบบ
1. มาด้วยใจจริงๆ เพราะเค้ารัก “ทัคกี้”
2. เจอลากมา  มีบางคนที่ไม่รู้เรื่องจริงๆ ว่าเค้ามาทำอะไรกัน เพราะว่างจากการทำนา
3. เจอหลอกมา โดยบอกว่า จะประกันราคาขายข้าวให้  แต่เคสที่ร้ายที่สุดคือได้ยินมาจากเพื่อน เพื่อนบอกว่า ถ้าชนะ จะได้เงิน 5 แสนบาท -*- มายก้อดดดมากๆ
4. มาท่องเที่ยว มาเพื่อสนุกสนาน เหวงๆ ไม่มีอะไรทำ ตกงาน

rat8

ส่วนใหญ่แล้ว พวกที่นั่งหน้าเวที  จะเป็นแฟนพันธ์แท้ของแกนนำ ออกจะฮาร์ดคอร์หน่อยๆ  แกนนำพูดอะไรมา จะเชื่อหมด โดยไม่ต้องคิดหรือกลั่นกรองอะไรแล้วทั้งสิ้นครับ   ส่วนคนที่นั่งหลบตามกำแพงห้าง  จะเป็นพวกชิลๆ นั่งอ่านหนังสือพิมพ์  อ่านนิตยสาร โดยใช้แสงไฟจากห้างนี่แหละ

ตอนจะกลับ เดินผ่านซุ้มนึง เป็นบู๊ธที่พำนักของพระ  เอาไว้ให้เหล่าผู้ชุมนุมมากราบไหว้ ไรงี้

rat3

ก็มีคนเดินเข้ามาจุดธูป ไหว้พระบ้าง ขอพรบ้าง รดน้ำมนต์บ้าง ตามประสาคนที่นับถือศาสนาพุทธ
มาถึงตรงนี้ผมเริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้น  ผมเชื่อว่าคนที่เข้าวัดบ้าง ยกมือไหว้พระบ้าง  ส่วนนึงมีความดี มีธรรมะในตัวบ้าง ไม่มากก็น้อย

ดังนั้น สิ่งที่ผมสัมผัสได้อีก